العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
255
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
روز قيامت چهرهاش مانند ماه شب چهارده مىدرخشد ، هر كس على را دوست بدارد خداوند تاجى بر سر او مىگذارد و لباس كرامت در بر او مىكند . هر كس على را دوست بدارد مانند برق از صراط عبور مىكند ، و هر كس على را دوست بدارد نامه اعمال او باز نمىشود و ميزانى براى او نصب نمىگردد و به او گفته مىشود وارد بهشت گردد . هر كس على را دوست بدارد فرشتگان به ديدن او مىروند و با او دست مىدهند ، پيامبران او را زيارت مىكنند ، و خداوند همه خواستهها و حوائج او را مىدهد ، هر كس به محبت على از دنيا برود من ضمانت مىكنم كه او را وارد بهشت كنم ، و اين سخن را سه بار تكرار كردند . 52 - حذيفة بن منصور گويد : خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم كه مردى وارد شد و گفت : قربانت گردم برادرى دارم كه شما را دوست دارد و در احترام و عظمت شما مىكوشد ولى مبتلا به شرب خمر است امام عليه السّلام فرمود : براى دوستان ما اين حالت بسيار بزرگ است ولى من بدتر از اين را به شما بگويم و آن اين است كه ناصبى براى ما بدتر از آن مىباشد . پستترين مؤمنان كه در ميان آنان پست وجود ندارد مىتواند دويست انسان را شفاعت كند ولى اگر اهل زمين و آسمان و درياهاى هفتگانه بخواهند براى يك ناصبى شفاعت كنند پذيرفته نمىشود ، اين برادرت قبل از اينكه از دنيا برود موفق به توبه مىگردد و يا در بدنش به بيمارى مبتلا مىگردد . اين بيمارى موجب مىشود كه گناهانش آمرزيده شود و او هنگامى كه در محضر خداوند حاضر مىشود گناهى نداشته باشد ، شيعيان راه درست را گرفتهاند و آنها در پايان به خير و سعادت خواهند رسيد ، پدر من همواره مىگفت دوست آل محمد را دوست بگير اگر چه گناهكار باشد و با دشمنان آنها دشمنى كن اگر چه روزهدار و نمازگزار باشد . 53 - ميسرة بن حبيب گويد : على بن الحسين سلام اللَّه عليهما فرمود : روز قيامت ما از دامن رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله مىگيريم ، و شيعيان ما هم از دامن ما خواهند